Ik loop altijd achter de feiten aan. Internet kreeg ik toen de hele mensheid al aan de MSN zat, MSN kreeg ik toen iedereen Hyves al uitgevonden had en toen ik eindelijk aan Hyves begon, was er alweer Twitter. En tja, toen ik daar aan begon.. In ieder geval: ik ben nooit op tijd met dit soort dingen.

Zo ook met kerst.

Zo rond oktober begin ik te denken: hé, over zoveel dagen/weken is het kerst! Ik verheug me er altijd weer op, omdat het gewoon gezellig is met al die lichtjes en al dat eten (oké, eigenlijk gaat het me vooral om het eten). En dan is het opeens 25 december. Wekenlang hebben mijn moeder en ik zitten stressen om het huis en de koelkast kerst-klaar te krijgen, en dan is het kerst. Ik word wakker, spring onder de douche en trek mijn speciaal gekochte kerst-kleding aan. En dan ga ik op de bank zitten. Ik wacht op hét kerstgevoel. Maar het komt niet. Fijn, oké, geen kerstgevoel. Naja, het is nog maar 25 december, eerste kerstdag. Morgen is er nog een dag, en voor die tijd zal ik het toch vast al wel hebben gevonden?

Ik schrijf dit stukje op 27 december, 00:19, en nú pas heb ik het kerstgevoel gevonden. Nu pas heb ik dat gevoel wat ik altijd had met kerst; het gevoel dat deze dagen speciaal zijn, dat ze.. Nou ja, echt te omschrijven is het niet. Maar ik heb het gevoel.

Alleen is het jammer dat het pas weer over een jaar kerstmis is.